ഒരു പാട് കാലത്തിനു ശേഷം വീണ്ടും ബ്ലോഗ് തുറന്നു .ആഗ്രഹം തടഞ്ഞു നിര്ത്താന് കഴിയില്ലല്ലോ, എഴുത്തുകാരന് അനുഭവിക്കുന്ന ഗര്ഭ വേധന ഒന്നുമല്ല . എഴുതിയും മായിച്ചും ഒന്ന് എഴുതി തെളിയനമെന്നും അഗ്രമില്ലതില്ല , പക്ഷെ അത് മാത്രമാണോ ബ്ലോഗ്ഗിളുടെ സാധിച്ചത് ???. പക്ഷെ സ്ഥിരമായി എഴുതാനുള്ള ഒരു മന്സസിക്കാവസ്ഥ ഇല്ല .ഇനി കുറച്ചു ദിവസം ഇവിടെ ഉണ്ടാകും
നക്ഷത്രങ്ങ്ലും , പാട്ടും , പുസ്തകവും ...ഇപ്പോള് ബ്ലോഗ്ഗും
എല്ലാ മലയാളികളെ പോലെ ഇടയ്ക്കിടെ വന്നു നോക്കി , യെന്തെക്കൊയെ എഴുതി വെച്ച് പോസ്ട്ടണം അത്ര മാത്രം . kazhinaja ഒരു aazhcha aayi മനം മടുപ്പിക്കുന്ന കറുത്ത പുകകള് ഇല്ല ....രാവിലെ ൫ മണിക്ക് എന്നിക്കനമെന്നില്ല ...yentho ഒരു sugham thonnunnu
പക്ഷെ dheerka kalathekku ഒന്ന് thirinju nookki , Time spanl ചെറുതായി stretch cheythu .
Nirashajanakamaya resulttenne nombarappedutthunnu
ആഗ്രഹത്തിന്റെ തിരശീലകളില് നിറം മങ്ങി
നിസ്സങ്ങമായി കയ്യോഴിഞ്ഞതെല്ലാം പ്രിയപെട്ടതായിരുന്നു
എന്നെ മുരിവേല്പ്പിച്ചതായിരുന്നു .....
എല്ലാം ചെറുതായി ചെറുതായി വരുന്നു
വേദനയുടെ ചെരുതോനികളില് അക്കരെ കടക്കാം ... ഓര്മയുടെ പുസ്തകം ഒന്നും കുടി വായിക്കാം
ഇതെന്റെ വേദനയുടെ വേനലിന്റെ തുടക്കം .......
ഹൃദയം പിഴുതെടുക്കുന്ന ഓരോ വേധനകളും ,ഓരോ അനുഭവങ്ങളും , എന്റെ പ്രിയപെട്ടവളുടെ കണ്ണ് നീരായി പെയ്യുമ്പോള് ഞാന് പളുങ്ക് മണികള് പോലെ ചിതറി....
മരണം ഭയപ്പെടുത്തി തുടങ്ങിയോ ? സംസയമുണ്ട്, ചെറുതായി ഇടതു വശത്ത് നിന്നും ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന സ്വരം കേള്ക്കാം ... kannukal muruke puuttiyadakkan sramichanippol urangunnathu ....pinnilaakki പോയ ദിനങ്ങള് ആണ് ജീവിതമെന്ന് ഞാന് തിരിച്ചറിയുന്നു.... ഞാനും ജീവിചിരുന്ന്നു ...
ellavareyum പോലെ njannum ....
